تبليغاتX
انجمن نوای سبز تفت (44)







انجمن نوای سبز تفت (44)

فراخوان نخستين جشنواره سرود كودك

                                                      فراخوان

 

   انجمن نواي سبز در نظر دارد جهت رشد و پروش و فرهنگ سازي موسيقي اقدام به برگزاري اولين جشنواره سورد كودك در سطح شهرستان تفت نمايد .

   از همه گروه هاي موسيقي در رده سني كودكان دعوت مي شود تا در اين جشنواره شركت كنند .

- اعضاي گروه بايد در رده سني ۵-۱۲ سال باشند .

- اطلاعات گروه ها ( نام گروه ، اسامي خوانندگان ، شعر گروه ، نام سرپرست و تلفن تماس) بايد تا پايان وقت اداري ۲۶/۹/۸۷ به دبيرخانه جشنواره اعلام شود .

- موضوع سرود ها ( وطن ، نوآوري و شكوفايي ، حجاب ، علم و دانش و مسائل اجتماعي) مي باشد .

- محل دبيرخانه و برگزاري جشنواره مجتمع فرهنگي هنري ديدار مي باشد .

- زمان جشنواره متعاقباً اعلام خواهد شد .

- به گروه هاي اول تا سوم جوايز نفيسي اهدا مي شود .

 

جهت كسب اطلاعات بيشتر با شماره تلفن ۶۲۳۲۲۰۰ تماس حاصل نماييد .

+ نوشته شده در چهارشنبه 13 آذر1387 توسط دبیر انجمن |

زندگینامه ی استاد محمد رضا شجریان

 

محمدرضا شجریان

زندگینامه: محمدرضا شجریان (1319)

محمدرضا شجریان اول مهر ماه 1319 در مشهد متولد شد

چنانكه خود در خاطراتش از ایام كودكی بیان كرده، 5 ساله بودكه در خلوت كودكانه‌اش آواز می‌خواند

15 بهمن 1326 به كلاس اول می‌رود و یك سال بعد به آموزش تلاوت قرآن‌كریم نزد پدر می‌پردازد. در 9 سالگی تلاوت قرآن را آغاز می‌كند و یك سال بعد این كار را  در میتینگ‌ها و اجتماعات سیاسی آن سال‌ها ادامه می‌دهد.

در سال 1331 برای نخستین بار صدایش از رادیو خراسان پخش می‌شود. سال 1332 وی عنوان شاگرد ممتاز را در بین دانش آموزان مشهدی از آن خود می‌كند و سپس در دبیرستان شاهرضا تحصیلات خود را پی می‌گیرد. همزمان در مسابقات فوتبال دبیرستان‌های مشهد هم حضور می‌یابد و در سال 1334 موفق می‌شود به تیم دانش آموزی استان راه یابد.

شجریان در سال 1336 به دانشسرای مقدماتی در مشهد می‌رود و از همین سال است كه برای نخستین بار با یك معلم موسیقی به نام جوان ‌آشنا می شود.

پی گیری جدی كار آواز سبب می شود تا در سال 1338 وی به اجرای آوازهایی بدون ساز  و نیز قرائت قرآن برای رادیو خراسان بپردازد.

یك سال بعد شجریان دیپلم دانشسرای عالی را می‌گیرد و به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و همزمان به تدریس در دبستان خواجه نظام‌الملك بخش رادكان می پردازد و نیز با سنتور آشنا می‌شود.

آشنایی با سنتور این اشتیاق را در وی شدت می‌بخشد كه  با نت و فراگیری سنتور نزد آقای جلال اخباری و شروع سنتور سازی و تحقیق برای بهتر کردن صدای سنتور تجربه‌های خود درموسیقی را گسترش دهد.

شجریان در همین سال (1340) با دوشیزه فرخنده گل افشان در شهر قوچان ازدواج می‌كند و مرداد ماه جشن عروسی می‌گیرند كه حاصل این ازدواج آغاز یك زندگی سی ساله و سه دختر و یك پسر( همایون) است.

در سال 1342 وی  از بخش رادکان به روستای شاه اباد مشهد به عنوان مدیر دبستان منتقل می‌شود و در همین سال فرزند اول وی (راحله) متولد و نیز وی موفق می‌شود كه اولین سنتور خود را با چوب توت بسازد.

در سال 1344دختر دوم (افسانه)در مشهد به دنیا می‌آید  كه بعدها به همسری پرویز مشكاتیان در می‌آید.

بعد از چند سال تدریس و مدیری دبستان‌های مشهد آذر ماه 1346 شجریان به تهران منتقل می‌شود و از همان بدو ورود با استاد احمد عبادی (نوازنده و نواساز نامی سه‌تار) آشنا می‌شود وهمزمان به همكاری با رادیو ایران می‌پردازد و در كنار آن به کلاس درس اواز استاد اسماعیل مهرتاش و انجمن خوشنویسان نزد استاد بوذری می‌رود. اشنایی با رضا ورزنده (استاد سنتور) در تابستان همین سال. اجرا و ضبط اولین برنامه در رادیو ایران که با عنوان "برگ سبز شماره ی 216" در شب جمعه 15 آذر ماه پخش شد از دیگر فعالیت‌های شجریان در این سال بود.

کار در رادیو با نام مستعار "سیاوش بیدکانی" تا سال 1350 خورشیدی و بعد در رادیو و تلویزیون با نام خودش از جمله تلاش‌های شجریان در مسیر زندگی هنری‌اش به شمار می‌رفت.

محمدرضا شجریان

در سال 1347 از آموزش و پرورش به وزارت منابع طبیعی انتقال می یابد و همزمان به كلاس  خوشنویسی استاد حسن میرخانی می‌رود.


<< ادامـه مـطـلـب >>
+ نوشته شده در یکشنبه 28 مهر1387 توسط مهدی |

بیوگرافی پایه گذار قدیمی سازویولن استاد ابوالحسن صبا :

 

خاندان صبا از فرزندان فتحعلی خان متخلص به صبا و ملقب به ملک الشعرای هستند. وی در اصل از مردم ‏آذربایجان و از خاندان امرای دنبلی است.‏ ابو الحسن صبا، استاد فقید موسیقی ایران، نواده محمود خان ملک الشعرا و فرزند کمال السلطنه در سال 1281 به ‏دنیا آمد.‏پدرش پزشکی نامدار و با کمال بود و به شعر و موسیقی علاقه داشت به همین جهت هم پسران خود عبد الحسین و ‏ابو الحسن را برای فراگیری موسیقی به استادان زمانه سپرد.‏ ابو الحسن صبا محضر اغلب استادان بزرگ مانند میرزا عبد الله، حسن خان اسماعیل زاده، حاجی خان ضربی، ‏حسین خان هنگ آفرین، علی اکبر شاهی، نایب اسد الله نی زن، اکبر خان فلوتی، درویش خان، علی نقی وزیری ‏را درک کرد و از هر یک از این شاخه ها گلها چید و به کمک استعداد و هوش سرشار خداداد،سبکی خاص در ‏موسیقی ایران به وجود آورد و آن را به هنرجویان تعلیم داد و یادگاری هایی نفیس از خود باقی گذارد که همواره ‏مورد استفاده هنر پژوهان خواهد بود.‏ ابو الحسن صبا از اوان کودکی گوشش به موسیقی آشنا بود و به تحصیل آن اشتیاق فراوان داشت. زیرا ندیمه عمه ‏اش ربابه روان بخش که پیوسته در خانه آنها بود خوانندگی می کرد و ضرب می گرفت و کمال السلطنه نیز در ‏ایام فراغت خود به نوازندگی سه تار مشغول بود. صبا مقدمات نواختن سه تار را از پدر و ضرب را از ربابه فرا ‏گرفت و مدت چند سال از محضر استاد زمان میرزا عبد الله در نوازندگی سه تار استفاده فراوان برد و پس از ‏درگذشت آن هنرمند بزرگ برای تکمیل این ساز نزد درویش خان رفت و چند دوره ردیف را هم پیش ان نابغه هنر ‏موسیقی کار کرد.‏
صبا به نواختن انواع سازهای موسیقی علاقه فراوان داشت. از اینرو مدتی نیز پیش درویش خان تار زد و نواختن ‏سنتور را نزد علی اکبر شاهی فرا گرفت، پس از در گذشت این هنرمند در سال 1317 شمسی به مدت یک سال ‏نزد حبیب سماعی به فراگیری سنتور پرداخت ولی چون حبیب سماعی مردی پریشان و نا منظم بود نتوانست ‏نوازندگی این ساز را به پایه سه تار و ویلون برساند.‏ صبا برای تکمیل نوازندگی ضرب، استاد معروف ضرب حاجی خان عین الدوله را انتخاب کرد و برای نواختن ‏ویلون را از روی کمانچه شروع کرد، ولی چون تکنیک و خصوصیات نوازندگی ویلون با کمانچه فرق داشت ‏جزو شاگردان حسین هنگ آفرین که نوازندگی ویلون را در شعبه موزیک دارا فنون از معلمین اروپایی فرا گرفته ‏بود فرا گرفت، نزد این استاد با نت موسیقی نیز آشنایی پیدا کرد.‏ در سال 1302 ش کلنل علی نقی وزیری از اروپا به ایران آمد و مدرسه موسیقی را تاسیس کرد و صبا برای ‏تکمیل هنر خود به آن مدرسه رفت و با استفاده از سبک وزیری و در اثر آشنایی با اسلوب صحیح ویلون، روشی ‏نو برگزید ولی از آنجا که سوابق کافی در موسیقی ایرانی داشت مانند سایر نوجوانان مفتون عظمت موسیقی ‏اروپایی نشد و از نغمات موسیقی محلی که به آن دلبستگی داشت جدایی نگرفت و کوشش کرد آنها را به سبکی نو ‏بسازد.‏ در سال 1308 مدیریت مدرسه جدید التاسیس صنایع ظریفه در رشت به عهده صبا گذارده شد. بعد از دو سال و ‏نیم که از عمر مدرسه صنایع ظریفه گذشت استاد صبا در اثر ناسازگار بودن آب و هوای رشت با وضع جسمی ‏اش به تهران برگشت و کلاس درس موسیقی خود را در محل فعلی ( موزه صبا) واقع در کوچه ظهیر الا سلام، ‏تشکیل داد.‏ از سال 1320 به سمت هنر آموزی به خدمت وزارت فرهنگ در امد. و بعد استاد هنرستان موسیقی ملی و نیز ‏سرپرستی ارکستر شماره یک هنرهای زیبای کشور را به عهده گرفت.‏ صبا ساز ویلون را که سازی خارجی بود به عنوان سازی کامل در خدمت موسیقی ایرانی گرفت و امروز این ساز ‏در موسیقی ما شناسنامه ای همپایه شناسن
امه خود در اجرای موسیقی دارد.‏
 

  • آثار ابو الحسن صبا :

1. کتاب دوره اول، دوم، سوم ویولن
2. کتاب دوره اول و دوم، سوم، چهارم سنتور
3. کتاب دوره اول سه تار

 

  • آثار غیر مستقل :‏

1. سلوی ای وطن کتاب دستور ویولن وزیری‏
2. چهار مضراب سه گاه، کتاب دستور ویولن وزیری
3. رنگ بیات ترک، کتاب 23 قطعه ضربی‏
4.پیش درآمد ترک، 18 قطعه پیش درآمد‏
5. نوید بهار، کتاب اول ویولن
6. چهار مضراب ساده در ماهور، کتاب اول ویولن
7. دستور ضرب
8.
ردیف کامل آوازهای ایرانی

  • آثار صبا ملهم از موسیقی محلی :

1.دیلمان (دشتی)‏
2. امیری یا مازندرانی (دشتی)‏
3. زرد ملیجه ( دشتی)‏
4. به زندان (شوشتری)‏
5. در قفس (دشتی)‏
6. رقص چوبی ( دشتی)‏
7. کوهستانی (دشتی)‏

استاد ابو الحسن صبا موسیقی دان بزرگ ایران در تاریخ 29 آذر 1336 در ساعت 5 بامداد بر اثر پاره شدن یکی ‏از شریانهای قلبش جهان را در 55 سالگی به درود گفت و جامعه موسیقی ایران را برای همیشه در سوگ خود ‏فرو برد، مدفن این بزرگ مرد و یگانه موسیقی ایران در ظهیر الدوله شمیران است.‏

                                  ( روحش شاد و يادش گرامی باد)

+ نوشته شده در یکشنبه 21 مهر1387 توسط دبیر انجمن |

آواز دشتي :

 

 یکی ازنغمه های دستگاه شور است که خود استقلال نیمه کاملی دارد . بسیاری ازآهنگ های نوین ایرانی ونیز بسیاری ازملودی های پاپ دراین تنالیته اجرا شده اند . روحیات متفاوت دشتی ازخصوصیات آن است . شدت حزن آن به پای شور نمی رسد و به نوعی شادتر است . ازلحاظ ساختاری شبیه به شور می باشد .
ساخته شدن برخی تصنیف ها و آهنگ ها دراین نغمه ، باعث شده روحیات میهنی نیزبه ذهن متبادر شود . ازمعروف ترین این آهنگ ها «ای ایران» اثر مرحوم روح الله خاتمی با شعری ازحسین گل گلاب وسرود «ای وطن » ساخته ی علینقی وزیری می باشند

 

آواز ابوعطا :


به آن «سارنگ » ، «سارنج »و یا  «دستان عرب »نیز می گویند . آوازی است بازاری که میان توده ی مردم رواج کامل دارد . ازلحاظ ساختاری شبیه به شور است وتنها تفاوت آن در توقف مکرر روی درجه ی چهارم ودوم است

 

آواز بيات ترك :

 
بسیار یکنواخت وعامه پسند است و در میان مردم رواج دارد . عارف قزوینی آن را «بیات زندی » نیزخوانده است . اگر درگام ماژور فاصله ی سوم راربع پرده بم کنیم، مایه ی بیات ترک بدست می آید ؛ که تفاوت آن با سه گاه در توقف زیاد در بیات ترک برروی درجات چهارم وسوم است که همین توقف ها حال و هوای متفاوت بیات ترک ازسه گاه را باعث می شود . ازلحاظ محتوای غم و شادی ، بیشتر به سمت شادی وگشادگی خاطر سوق دارد تا به غم . به نوعی بعد ازماهور از شادترین دستگاههای ایران است . اذان بیات ترک باصدای آقای مؤ ذنی ،معروف ترین اذان در کل ایران می باشد که لطافت خاصی دارد

 

+ نوشته شده در شنبه 20 مهر1387 توسط دبیر انجمن |

آشنايي با دستگاههاي موسيقي ايراني: همايون

 

  اين دستگاه هم  يكي از رايجترين دستگاههاي موسيقي ايراني است. حالت اين دستگاه ضمن اينكه به تناسب نام خود، بسيار شاهانه، اشرافي و باوقار است، زمينه اجراي بسياري از لالايي‌ها و زمزمه‌هاي متداول در نقاط مختلف ايران است. همچنين از نغمه‌هاي اين دستگاه در موسيقي زورخانه نيز استفاده مي‌شود.

آواز بيات اصفهان، كه يكي از مهمترين آوازهاي موسيقي ايراني است و شباهتهايي به گام مينور فرنگي دارد، نيز از متعلقات اين دستگاه است. همينطور گوشه شوشتري كه گاهي به‌عنوان يك آواز مستقل اجرا مي‌شود، از متعلقات همايون است.

گوشه‌هاي مهم اين دستگاه عبارتند از: درآمد،‌ چكاوك، بيداد، نوروز، بختياري، شوشتري، و تعداد زيادي گوشه‌هاي فرعي. گوشه بختياري در واقع همان است كه همه ما بعنوان لالايي آن را شنيده‌ايم.

آواز همايون بسيار دل انگيز و زيباست به طوري كه شنونده با استعداد را تشويق به سكوت و گوش دادن مي كند زيرا خواننده آواز همايون قصد نصيحت دارد. مي خواهد درد دل كند واز مهرباني، شكيبايي، درد دوري، غصه حسرت سخن به ميان آورد .

 

مانند تصنيف:  ((خزان))

 

شد خزان گلشن آشنايي                 بازم آتش به جان زد جدايي        

 عمر من اي گل طي شد بهر تو               از تو نديدم جز بدعهدي  و بي وفايي               

   با تو وفا كردم تا به تنم جان بود           عشق و وفاداري با تو چه دارد سود …   كه در دستگاه همايون اجرا شده است  دستگاه همايون  داراي آواز يا نغمه اي است كه به آن ((آ واز اصفهان يا بيات اصفهان ))

   مي گويند.

نغمه اصفهان از ملحقات دستگاه همايو ن است و از آواز هاي قديمي  است واز دلنشين ترين نغمه هاي موسيقي ايراني است

آوازي است كه گاهي شادي و گاه اندوه را به ارمغان مي آورد. اما اندوهش شنونده را آزرده خاطر نمي كند.

 

مانند تنصيف: (( تنها منشين))

 

    آمد      آمد       با دلجويي        گفتا با من        تنها منشين                برخيزو ببين    

        گل هاي خندان صحرايي را            از صحرا درياب اين زيبايي را                             

    با گوشه گرفتن                درمان نشود غم                      بر خيزو بپا  كن                    شوري تو به عالم   

تو كه عزلت گز يده اي               غم دنيا كشيده اي             ز طبيعت چه ديده اي تو            

    تو كه غمگين نشسته اي            زجهان دل گسسته اي

به چه مقصد رسيده اي تو……….

 از آ قاي علي رضا افتخاري كه اگر در سكوت و با دقت گوش بدهيم پيام آور اندوهي به دور از آزردگي خاطر است.

 

و شادي آواز اصفهان مانند تصنيف: ((باز گشته))

  اميد جانم  زسفر باز آمد               شكر دهانم زسفر باز آمد     

  عزيز  آن كه بي خبر                    به ناگهان رود سفر

   چو ندارد ديگر دلبندي                  به لبش ننشيند لبخندي

     چو غنچه سپيده دم                   شكفته شد لبم زهم

   كه شنيدم يارم باز آمد                   زسفر غمخوارم باز آمد…

                                                                                        

+ نوشته شده در پنجشنبه 18 مهر1387 توسط مهدی |

اشنایی با دستگاه شور

دستگاه شور، از دستگاه‌های موسیقی ایران است.

غالب آوازهایی که خواننده آموزش ندیده ایرانی می‌‌خواند در یکی از مایه‌های این آواز می‌‌گنجد، از این رو این دستگاه را مادر موسیقی ایرانی هم خوانده‌اند.

در میان دستگاه‌های ایرانی شور از همه بزرگ‌تر است. زیرا هر یک از دستگاه‌ها دارای یک عده آوازها و الحان فرعی‌ست ولی شور غیر از آوازهای فرعی دارای ملحقاتیست که هر یک به تنهایی استقلال دارد. آوازهای مستقلی که جزء شور محسوب می‌شود و هر یک استقلال دارد از این قرار است: ابوعطا، بیات ترک، افشاری و دشتی.

آواز بیات ترک در پرده‌های شور نواخته می‌شود و جزو ملحقات آن طبقه بندی می‌شود، ولی چون از نظر شنوایی حسی شبیه دستگاه ماهور ایجاد می‌‌کند، برخی قایل به طبقه بندی آن تحت دستگاه ماهور هستند.

در مکتب آوازی اصفهان آواز بیات ترک در مشتقات دستگاه ماهور به حساب می‌‌آید اما در مکتب تهران، مایه بیات ترک را جزء دستگاه شور به حساب می‌‌آورند.

گوشه‌ها

گوشه‌های ردیفی این دستگاه عبارت‌اند از:

  1. درآمد اول
  2. درآمد دوم
  3. درآمد سوم: کرشمه
  4. درآمد چهارم: گوشه‌ی رهاب
  5. درآمد پنجم: اوج
  6. درآمد ششم: ملانازی
  7. نغمه‌ی اول
  8. نغمه‌ی دوم
  9. زیرکش سلمک
  10. ملانازی
  11. سلمک
  12. گلریز
  13. مجلس‌افروز
  14. عزال
  15. صفا
  16. بزرگ
  17. کوچک
  18. دوبیتی
  19. خارا
  20. قجر، فرود
  21. حزین
  22. شور پایین دسته
  23. گوشه‌ی رهاب
  24. چهار گوشه
  25. مقدمه‌ی گریلی
  26. رضوی، حزین، ‌فرود
  27. شهناز
  28. قرجه
  29. شهناز کت (عاشق‌کش)
  30. رنگ اصول
  31. گریلی
  32. رنگ شهرآشوب

+ نوشته شده در چهارشنبه 17 مهر1387 توسط مهدی |

انواع دستگاهها

دسته بندی دستگاه ها بنا به اعتقاد قدما بر ای اساس است:

 

 

1- دستگاه شور: (شامل 15 گوشه)

آواز ابو عطا (شامل 9 گوشه)

آواز بیات ترک (شامل 12 گوشه)

آواز دشتی (شامل 9 گوشه)

آواز افشاری (شامل 9 گوشه)

 

2- دستگاه همایون: (شامل 12 گوشه)

 

آواز اصفهان (شامل 11 گوشه)

 

3 – دستگاه سه گاه (شامل 10 گوشه)

4 – دستگاه چهار گاه (شامل 10 گوشه)

5 – دستگاه ماهور (شامل 20 گوشه)

6 – دستگاه راست پنجگاه (شامل 14 گوشه)

7 – دستگاه نوا (شامل 14 گوشه)

 

 پاره ای از ویژگیهای دستگاهها:

 

دستگاه شور را مادر آوازهای موسیقی ایرانی نام نهاده اند، و علت آن هم وجود ملودیهای متنوع مناطق مختلف ایران در این دستگاه می باشد.آوازهای ابوعطا یا دستان عرب، بیات ترک یا بیات زند، آواز دشتی یا چوپانی از ملحقات این دستگاه می باشند.

دستگاه همایون که آواز اصفهان را در بر می گیرد، با دستگاه شور کاملآ متفاوت است.

دستگاههای سه گاه و چهار گاه تا حدودی به یکدیگر شباهت دارند، اما دستگاه ماهور دستگاهی کاملآ متفاوت است، و گام آن با گام بین المللی مطابقت دارد.

دستگاه راست پنجگاه، قدیمی ترین دستگاه موسیقی ایرانی محسوب می شود که شباهت زیادی با دستگاه ماهور دارد.

بطوریکه برخی از بزرگان موسیقی، این دو دستگاه را یکی می دانسته اند، و آخرین دستگاه موسیقی دستگاه نواست که در بعضی قسمتها با دستگاه شور نزدیک می نماید.(انشاءالله هر سه روز یک پست جدید دارم)

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه 15 مهر1387 توسط مهدی |

به نام حق که حق پیوسته با اوست

                                                      

 

                                                                             

                                                 الله

    

        

 

موسیقی ایران، شامل دستگاه‌ها، نغمه‌ها، و آوازها، از صدها سال پیش از میلاد مسیح تا به امروز سینه به

سینه در متن مردم ایران جریان داشته، و آنچه دل‌نشین‌تر، ساده‌تر و قابل‌فهم تر بوده‌ است امروز در دسترس

است،

+ نوشته شده در دوشنبه 15 مهر1387 توسط حمید سعیدی |

مقام موسیقی

                                   

 

موسیقی، به هر نوا و صدایی گفته می‌شود که شنیدنی و خوش‌آیند باشد و انسان یا موجودات زنده را دچار تحولی کند. موسیقی بیان احساسات انسان است به وسیله اصوات. موسیقی هنری است دارای نوا و سکوت.

واژه موسیقی از واژه‌ای یونانی و گرفته شده از کلمه Mousika و مشتق از کلمه Muse می‌باشد که نام رب النوع حافظ شعر و ادب و موسیقی یونان باستان می‌باشد.

موسیقی را هنر بیان احساسات به وسیله آواها گفته‌اند که مهم‌ترین عوامل آن صدا و ریتم هستند و همچنین دانش ترکیب صداها به گونه‌ای که خوش آیند باشد و سبب انبساط و انقلاب روان گردد نیز نامیده می‌شود.


پیشینیان موسیقی را چنین تعریف کرده‌اند: معرفت الحان و آنچه التیام الحان بدان بود و بدان کامل شود. ارسطو موسیقی را یکی از شاخه‌های ریاضی می‌دانسته و فیلسوفان اسلامی نیز این نظر را پذیرفته‌اند، همانند ابن سینا که در بخش ریاضی کتاب شفا از موسیقی نام برده‌است ولی از آنجا که همه ویژگی‌های موسیقی مانند ریاضی مسلم و غیرقابل تغییر نیست، بلکه ذوق و قریحه سازنده و نوازنده هم در آن دخالت تام دارد، آن را هنر نیز می‌دانند. در هر صورت موسیقی امروز دانش و هنری گسترده‌است که دارای بخش‌های گوناگون و تخصصی می‌باشد.

صدا در صورتی موسیقی نامیده می‌شود که بتواند پیوند میان اذهان ایجاد کند و مرزی از جنس انتزاع آن را محدود نکند.

.

+ نوشته شده در دوشنبه 15 مهر1387 توسط حمید سعیدی |

اینم چند ترانه از گروه کر نوای سبز

                                                                   << نیایش>>                                 

  

                                                      

 

                                   الله الله یا الله         الله الله یا الله         الله الله یا الله          الله الله یا الله                  

                                  الله الله یا الله         الله الله یا الله         الله الله یا الله          الله الله یا الله

    

 

          ای خالقی یگانه              سودایی عارفانه          نیایشت دمادم ورد زبان نمودم

  

 

      این خانه راگزیدی   بس خوش به دل نشستی    نوری به ان نشاندی      از غیر خود رهاندی

   

 

      شده عالم اعیان ازتو              تجلی صفات تو                به هر کوه وبه هر دره

   

 

      برای ان که بشناسم      برای نور عرفانت     شده ای مونسم     هرگز از خاطرم نرود

                                                                                                       شعر از :محمد جباری


                                                            <<مادر>>

 

                                      

 

        توکه عاشق تریت عاشقایی       فرشته ای ز عرش کبریایی

        

 

         تو ای مادر صفا وشور خونه         برکت و وجودت نور خونه

      

 

       تویی والاترین معراج یک زن         تو عمری وتو جونی پاره ی تن

    

 

       به قربون دو دست مهربونت         بکش دست نوازش بر سر من 

      

 

       سرمو باز بزار به روی شونت        بخون لالایی های عاشقونت

     

 

        بگو با من خدای ما بزرگه             فدای اون دعاهای شبونت

     

 

        خدا از خاک عشق تو رو سرشته    فرستاده از اسمون  فرشته

    

 

        تا در اغوش گرم خود بگیرم          که این یک ذره جا مثل بهشته

    

 

       بمون مادر که دل بی تو می گیره    دل کوچیک من پیش تو شیره 

   

 

        نشه کم سایه ی تو از سر من     خدا هر گز تو رو از من نگیره


                                      << تفت >>

                  

                                                 

                ریشه در تاریخ دارد نام تفت                 شیر کوه فخر کویرو بام تفت

                ابشار دره گاهان از خضوع                   معتکف شد در صف الزام تفت

               چتر گل بر سر کشد در نو بهار              در زمستان تور سیمین بام تفت

              نی سبد باغی پر از شهد و نبات             شد عجین نام انار ونام تفت

              بوسه زد شه نعمت ا.. ولی                   سالها بر تربت گل فام تفت

         هر شهیدش شمع بزم کوی عشق         صبح صادق گشت زین رو شام تفت

          یا رب از چشم حسودش دور دار                 در صفت تفضیل کن فرجام تفت

                                                                       

                                                                                                          نوشته شده توسط

                                                                                                                                                حمید سعیدی

+ نوشته شده در دوشنبه 13 خرداد1387 توسط دبیر انجمن |

قابل توجه اعضا’ گروه کر و علاقمندان به موسیقی

   گروه کر این انجمن در نظر دارد کلاس های خود را بعد از وقفه یک ماهه مجددا تشکیل دهد .

   به این ترتیب مثل برنامه های قبل روزهای یک شنبه و چهارشنبه از ساعت ۱۸ الی ۲۰ کلاس تشکیل خواهد شد . ضمنا از علاقمندان به گروه کر و خوانندگی دعوت بعمل می آید .

امیدواریم ما را همراهی کنید.......... 

+ نوشته شده در سه شنبه 31 اردیبهشت1387 توسط دبیر انجمن |

برنامه های انجمن در سال جاری

  قابل توجه هنردوستان موسیقی در تفت :

    انجمن نوای سبز در نظر دارد شب میلاد حضرت زهرا (س) کنسرت موسیقی زلال کوثر(۲) در تفت برگزار نماید . مکان اجرا بعداْ اعلام خواهد شد....

   همچنین در سال جاری اولین نشت پژوهشی موسیقی با عنوان (جایگاه موسیقی در تفت) توسط این انجمن برگزار می شود .

به امید همراهی کلیه هنردوستان .....

+ نوشته شده در شنبه 28 اردیبهشت1387 توسط دبیر انجمن |

انجمن نوای سبز (شماره ثبت 44)

با سلام خدمت همه هنر دوستان عزیز بویژه دوستداران موسیقی .

انجمن موسیقی تفت از سال ۱۳۷۹ در زمینه سنتی . پاپ و کرال شروع به کار کرد و مورد استقبال علاقمندان موسیقی در سطح شهرستان و استان قرار گرفت . در سال ۱۳۸۳ در جشنواره موسیقی سراسری که در شیراز برگزار شد موفق به کسب مقام سوم کشوری گردید . در سال ۱۳۸۶ با نام انجمن نوای سبز به شماره ۴۴ به ثبت رسید و از فرمانداری مجوز فعالیت کسب نمود و با هدف آموزش و پژوهش در زمینه موسیقی و برگزاری مراسم فرهنگی و کنسرت موسیقی در سطح شهرستان و استان آماده به کار شد .

از جمله برنامه های این انجمن را می توان  کنسرت نغمه . سوگواری حسینی . کنسرت شب عشاق . کنسرت رهاب . شب شعر و موسیقی زلال کوثر و برنامه های مختلفی که برای ارگان های دولتی و خصوصی اجرا شده نام برد .

دفتر انجمن در مجتمع فرهنگی هنری دیدار واقع می باشد.

 همه روزه از ساعت ۸ الی ۱۴ آماده همکاری و شنیدن نقطه نظرات هنرمندان و هنردوستان عرصه موسیقی می باشیم .

با تشکر    سید علی قرشی   رئیس انجمن نوای سبز

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 اردیبهشت1387 توسط دبیر انجمن |

جشنواره بهار در تفت فروردین 87

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 اردیبهشت1387 توسط دبیر انجمن |

كنسرت موسيقي زلال كوثر تير 86

+ نوشته شده در چهارشنبه 18 اردیبهشت1387 توسط دبیر انجمن |

انجمن نوای سبز تفت (شماره ثبت 44)

انجمن نوای سبز با هدف اموزش وپرورش واجرای برنامه های فرهنگی هنری در زمینه ی موسیقی و سرود ونواهای انقلابی و مذهبی و شعر در سال ۱۳۷۹ تاسیس گردیده ودر سال ۱۳۸۶ به عنوان اولین سازمان مردم نهاد تفت در این زمینه به شماره ی ۴۴ ثبت گردیده و از فرمانداری مجوز فعالیت گرفته است وبا همکاری علاقه مندان و ارگانهای دیگر به فعالیت خود ادامه خواهد داد.
+ نوشته شده در چهارشنبه 18 اردیبهشت1387 توسط دبیر انجمن |

اعضا’ گروه موسیقی کر نوای سبز

سرپرست گروه و خواننده (سید علی زاده قرشی)

 

 

نوازنده و آهنگساز (مهرداد جباری)

 

 

کرال آقایان*(احمد باهو.عباس خبازی.حمید سعیدی.علیرضا دهقانی.سید ابوالفضل

فلاح. اکبر شیریزدانی.سید محمد ناصری پور.سید مجتبی کاظمی) .....   

 

 

کرال  خانم ها*(نگاردهقانی.آسیه ذاکر .آزاده فلاح.بهار مداح.زهره جبینیان.نعیمه

دهقانی.امیده دره زرشکی.حمیده دره زرشکی.ندا فیروزی فر.سمیرا پورحسینی.آرزو

بردستانی.افروز بردستانی)

+ نوشته شده در سه شنبه 17 اردیبهشت1387 توسط دبیر انجمن |